RSS
Twitter
Print
Stuur doorPest jouw tiener anderen op MSN?
Vrijwel alle kinderen vliegen uit de bocht op MSN. Dat heeft te maken met het medium en met de leeftijd:
- Je ziet de ander niet in de ogen (tenzij je ook een webcam aan hebt staan, maar dan gaat het ook lang niet zo snel mis), waardoor je niet onmiddellijk ziet wat het effect van je woorden is.
- Je bent 'afgeschermd' van de ander: hij/zij kan je niets maken. Ook volwassenen kennen dat gedrag. Denk bijvoorbeeld aan de manier waarop mensen zich soms in het verkeer gedragen, als ze veilig in hun auto zitten.
- Voor kinderen is MSN extra moeilijk, omdat het 'hogere-school sociaal gedrag' vereist. Bij sociaal gedrag moet je je voortdurend verplaatsen in de ander. Dat is sowieso al moeilijk voor kinderen, maar als je ze niet ziet is het nog veel moeilijker.
Tip 1
Eerst moet je – in een gesprek met je kind – uitzoeken wat er precies is gebeurd. Is het een uit de hand gelopen onhandigheid, of is het echt pesten? En gaat het ook door buitenshuis? Als dat laatste het geval is, bijvoorbeeld op school, dan is er meer aan de hand dan een uit de hand gelopen MSN-gesprek en moet ook de school erbij betrokken worden.
Tip 2
Wat er precies is gebeurd, kun je zien als de gespreksgeschiedenis aan stond. Lees samen met je kind de chat-gesprekken terug. Laat je kind uitleggen wat er gebeurd is en hoe het zo ver heeft kunnen komen dat hij/zij is gaan schelden. Oordeel niet te snel, maar laat je kind vrijuit praten. Onderbreek alleen om dingen te laten verduidelijken als u iets niet goed begrijpt.
Tip 3
Als blijkt dat je kind eigenlijk niet beseft heeft wat de kracht van zijn of haar woorden via MSN is, en als hij of spijt heeft, dan kunt u het bij dat gesprek laten. Nog meer straf is dan wellicht te erg, waardoor uw kind de neiging zou kunnen ontwikkelen zich stiekem te gaan gedragen om uw straf te ontlopen. Het gaat er nu om dat hij of zij leert van wat hij of zij gedaan heeft.
Als blijkt dat je kind eigenlijk niet beseft heeft wat de kracht van zijn of haar woorden via MSN is, en als hij of spijt heeft, dan kunt u het bij dat gesprek laten. Nog meer straf is dan wellicht te erg, waardoor uw kind de neiging zou kunnen ontwikkelen zich stiekem te gaan gedragen om uw straf te ontlopen. Het gaat er nu om dat hij of zij leert van wat hij of zij gedaan heeft.
Tip 4
Leg je kind uit dat hij/zij verantwoordelijk is voor datgene wat zijn/haar woorden doen bij een ander. Je kind moet leren om rekening te houden met de gevoelens van anderen, ook al zijn die anderen niet zichtbaar. En dat alles wat je doet in contact met anderen, gevolgen heeft. 'Volwassen worden' betekent dat je dat kunt inschatten, dat je er rekening mee houdt, en dat je je leert beheersen. Als je de keuze hebt, moet je niets doen waarmee je een ander ongelukkig maakt!
Tip 5
Tot slot kun je je kind vragen om tegen de ander te zeggen dat het hem/haar spijt. Laat je kind kiezen: een brief schrijven (dus geen e-mail!) of het zeggen in een gesprek. Vraag ook waarom je kind het een kiest en niet het ander.
Tot slot kun je je kind vragen om tegen de ander te zeggen dat het hem/haar spijt. Laat je kind kiezen: een brief schrijven (dus geen e-mail!) of het zeggen in een gesprek. Vraag ook waarom je kind het een kiest en niet het ander.
Als je kind kiest voor de brief, vertel dan dat dat inderdaad makkelijker is, omdat je dan de ander niet in de ogen hoeft te kijken. Het getuigt van veel lef om spijt te betuigen als je oog in oog met iemand staat, maar soms is je schaamte daarvoor te groot. Dus als je kind kiest voor het gesprek, prijs hem/haar dan voor die keuze! Maak een afspraak binnen welke termijn je kind excuses zal aanbieden. Check daarna (eventueel bij de andere ouders) of het inderdaad gebeurd is en of het in orde is voor het andere kind.